Malumunuz Victor’cum Hugo okumaya başladım. Kitapta bir cümlenin altını çizdim.

‘’Hiçbir zaman terk edilmemek, o tatlı kamışa yaslanmak, ellerinizle tanrıya dokunup onu kollarınızın arasına almak; elle tutulabilir bir tanrıyla bütünleşmek, ne büyük bir mutluluk kaynağıdır.’’
Şimdi sanki az önce Caramio yemiş ve bunun hazzını ifade edercesine söylenen bir cümle tasvir edin.
‘’Ben az önce Caramio yedim çok lezzetliydi.‘’

Tıpkı bunun gibi annemin ben kendimi bildim bileli keyifle kurduğu bir cümle vardır;
Bu cümlenin bedende bir etkisi olsaydı kesinlikle daha henüz yutulmuş Caramio olurdu. İtiraz kabul etmiyorum.

Yazının devamı için tıklayın.