Daha çocukken beklemeye başlamıştım. Önümde, bana nazaran her şeyin daha iyisini yapan kardeşlerim vardı. Henüz onlar kadar becerikli değildim. Küçüktüm ve beklemeliydim. Bir şeyleri yeterince iyi yapabilmek için bekledim. Büyük bir iştahla kendim için planladığım o muhteşem hayatı bekledim. Sonra bu bekleyişlerin konusu değişti. Hem de büyük bir hızla.

Yazının devamı için tıklayın.